Marzec 30 2020 08:52:31
Nawigacja
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Nawigacja
Artykuły » Kadra XIX - A-Ć (alfabetycznie) » Kadra XIX - Bąk Wojciech
Kadra XIX - Bąk Wojciech

Kadra XIX

Krąg Wodzów

hm. Wojciech Bąk

 

Obrazy artykułów: kadra19_bak_wojciech1.jpgPierwszy komendant Szczepu „Słonecznych Dróg”

 

Wojciech Józef Bąk (1949–2013) mgr inż. inżynierii środowiska (specjalność: zaopatrzenie w wodę i unieszkodliwianie ścieków i odpadów), harcmistrz, pilot balonowy, nauczyciel i wychowawca wielu pokoleń młodzieży.

Urodził się 8 III 1949 w Krakowie jako syn Wojciecha Bąka (1914–1984), specjalisty w zakresie produkcji kotwic wielkowymiarowych, spawacza w stoczni krakowskiej, więźnia obozu hitlerowskiego i Heleny Bąk z domu Burtan (1918–2008), góralki z Lubnia. Miał siostrę Janinę (zamężną z malarzem pejzażystą Władysławem Zygmuntowiczem, mgr ekonomii) i brata Mieczysława.

W latach 1956‒1963 uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 33 przy ul. Konarskiego 2, a następnie w latach 1963–1969 do Zespołu Szkół Budowlanych nr 1 w Krakowie, gdzie zdał maturę. Następnie studiował na Politechnice Krakowskiej na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej (obecnie Wydział Inżynierii Środowiska), uzyskując w 1974 roku tytułu inżyniera, a w 1978 roku ‒ tytuł magistra inżyniera.

W 1959 r. wstąpił do 19 Krakowskiej Drużyny Zuchów „Spod Czarnego Żbika”; całą późniejszą służbę harcerską odbył w barwach „Dziewiętnastki”. Służbę instruktorską rozpoczął jako drużynowy 19 Drużyny Zuchów „Kosmonautów” (1964–1966), a następnie prowadził 19 Drużynę Harcerzy (1966–1969). W momencie reorganizacji Szczepu Lotniczego im. Żwirki i Wigury został komendantem Szczepu Lotniczego „Słonecznych Dróg” (1968–1971, 1973–1976). Później pełnił funkcję drużynowego XIX Kręgu Instruktorskiego (1976–1979), a następnie funkcję kierownika referatu szczepów (1979/80) oraz członka Komisji Instruktorskiej (1983–1987) Hufca Kraków-Krowodrza. Równolegle był kierownikiem Inspektoratu Lotniczego Krakowskiej Chorągwi ZHP (1983–1990), zastępcą przewodniczącego Społecznego Komitetu Popularyzacji Latania Balonem (od 1983) oraz współorganizatorem i sekretarzem Harcerskiego Klubu Balonowego. Przez 10 lat był członkiem zarządu ‒ sekretarzem Aeroklubu Krakowskiego. Brał również udział w pracach wydawniczych Szczepów Lotniczych. Był jednym z głównych inicjatorów zakupu balonu SP – BZP „Harcerz”, jednego z pierwszych polskich i pierwszego harcerskiego balonu na ogrzane powietrze. Zainicjował fundację tablicy ku czci kapitana Mieczysława Medweckiego na krakowskim lotnisku Balice.

Uczestniczył wielokrotnie jako pilot w zawodach balonów na ogrzane powietrze, a później pełnił także funkcję sędziego podczas zawodów balonowych na Błoniach krakowskich.

Zdobył stopnie instruktorskie: przewodnika (1965), podharcmistrza (1967) i harcmistrza (1971) oraz otrzymał honorowy stopień Harcmistrza Polski Ludowej (1981). Był komendantem wielu harcerskich obozów, w tym zagranicznych, m.in. obozu wędrownego w Bułgarii (1976) oraz obozów w Niemczech: Oybin (1987), Heiligensee (1991) i Kratzbergu (1992).

W latach 1969–1977 był pracownikiem naukowo-badawczym Politechniki Krakowskiej, a następnie nauczycielem Zespołu Szkół Budowlanych nr 1 w Krakowie (1975–2007), gdzie pełnił także funkcję dyrektora do spraw administracyjnych. Posiadał II stopień specjalizacji zawodowej z zakresu budownictwa. Uzyskał stopień nauczyciela dyplomowanego w 2001 roku. Był ponadto wieloletnim kierownikiem szkoleń szwajcarskiej firmy branży instalacyjnej Geberit. Był również metodykiem krakowskiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli (gdzie pełnił funkcję dyrektora administracyjnego), a następnie po jego reorganizacji Wojewódzkiego Ośrodka Metodycznego. Należał do Małopolskiej Izby Hotelarskiej „Gremium”, gdzie był członkiem komisji rewizyjnej.

Ukończył bardzo wiele szkoleń i kursów z branży zawodowej, a na emeryturze w ramach pasji kształcił się i rozwijał w branży turystyczno-hotelarskiej (m.in. uzyskał certyfikat nowoczesnego menedżera w turystyce i ukończył szkolenie w zakresie organizacji, marketingu i zarzadzania gospodarką turystyczną i obiektami hotelarskimi). Uczył się i uczył innych do ostatnich swoich dni.

W 1976 roku zawarł związek małżeński z Elżbietą Grembowicz (ur. 1949, poznanianką, pochodzącą z rodziny o tradycjach wyzwoleńczo-powstańczych, mgr inż. urządzeń sanitarnych, nauczycielem akademickim w Politechnice Krakowskiej oraz nauczycielem Zespołu Szkół Geodezyjno-Drogowych i Gospodarki Wodnej w Krakowie). Miał córkę Joannę Magdalenę (ur. 1981 r., mgr inż. inżynierii środowiska, nauczyciela akademickiego Politechniki Krakowskiej, harcerkę).

Został odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1989), Srebrnym Medalem „Za Zasługi dla obronności kraju” (1987), Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP” (1989), odznaką Zasłużonego Działacza Lotnictwa Sportowego, Odznaką „Za zasługi dla Aeroklubu PRL” (1988), Srebrną Odznaką „Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej” (1977), Brązową Odznaką „Za pracę społeczną dla miasta Krakowa”, Honorową Odznaką Ofensywy Zuchowej, Złotą Honorową Odznaką Hufca Kraków-Krowodrza oraz Honorowym Odznaczeniem Szczepów Lotniczych (1981).

Zmarł 21 VIII 2013 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera X∆).

 

hm. Janusz Wojtycza


Wojtycza K., Hufiec Kraków Kleparz-Łobzów w latach 1957–1972, Kraków 2007; Wojtycza K., Hufiec Kraków -Krowodrza w latach 1973–1989, Kraków 2014; Archiwum Komendy Hufca ZHP Kraków-Krowodrza, Rozkazy Komendy Hufca Kraków Kleparz-Łobzów z lat 19571972, Rozkazy Komendy Hufca Kraków-Krowodrza z lat 19731989;  informacje córki mgr inż. Joanny Bąk.

Komentarze
2 #1 Redakcja Monografii XIX
dnia kwiecień 16 2014 21:30:10
----------------Treść przed zmianą-------------

hm. Wojciech Bąk

Urodził się w roku 1949 w Krakowie. Z zawodu mgr inż......... Do ZHP wstąpił w roku 1959 do 19 Krakowskiej Drużyny Zuchów "Spod Czarnego Żbika" i całą służbę harcerską odbył w barwach Dziewiętnastki. Pracę instruktorską rozpoczął w 1964 roku jako drużynowy zuchów "Kosmonautów", następnie w roku 1966 objął drużynę harcerską. Od roku 1968 prowadził Szczep "Słoneczne Drogi" przez okres 8 lat (z przerwą w roku harcerskim 1971/72). Następnie pełnił funkcję Drużynowego XIX Kręgu Instruktorskiego a od 1979 przeszedł do pracy w Komendzie Hufca Kraków-Krowodrza. Brał czynny udział w pracach wydawniczych dla potrzeb Szczepów Lotniczych.

(Okres po 1981 - w uzupełnianiu).

Dnia 21 sierpnia 2013 roku, przeżywszy lat 64, po krótkiej i ciężkiej chorobie zmarł hm. Wojciech Bąk, były instruktor Krakowskiej 19 Lotniczej im. Żwirki i Wigury.
Msza św. żałobna przy Zmarłym odprawiona zostanie w czwartek, 29 sierpnia 2013 roku o godzinie 13.00, w kaplicy na Cmentarzu Rakowickim, po czym nastąpi odprowadzenie Zmarłego do grobu rodzinnego. Rodzina prosi o nieskładanie kondolencji.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
1,570,541 unikalne wizyty